|
 |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
 ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ |
|
Η Κως βρίσκεται στο νοτιοανατολικό Αιγαίο πολύ κοντά στις Τουρκικές ακτές, ανάμεσα στην Κάλυμνο και την Νίσυρο, και είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί των Δωδεκανήσων, με έκταση 290 τ. χμ και ακτογραμμή 112 χμ. Είναι πεδινό νησί με μια μόνο οροσειρά και απέραντες αμμουδιές. Απέχει περίπου 13,5 ώρες από τον Πειραιά.
|
 ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ |
|
Οι περίπου 26.000 κάτοικοι της Κω, ζουν κυρίως στην πόλη της Κω (περίπου 15.000) που είναι και η πρωτεύουσα της, καθώς και σε άλλα χωριά όπως η Αντιμάχεια- Μαστιχάρι, η Καρδάμαινα, η Κέφαλος, το Τιγκάκι κ.α.. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τον τουρισμό, την γεωργία, την κτηνοτροφία και την αλιεία.
|
 ΙΣΤΟΡΙΑ |
|
Αρχαιότητα: Οι Προϊστορικοί κάτοικοι του νησιού ήταν οι Κάρες. Στη συνέχεια δέχτηκε την επιρροή του Μινωικού και Μυκηναϊκού πολιτισμού. Η Κως πήρε μέρος στον Τρωικό πόλεμο. Το 1100 π.Χ. εγκαταστάθηκαν στο νησί οι Δωριείς από την Πελοπόννησο και επέβαλλαν την γλώσσα και τον πολιτισμό τους , έχτισαν την πόλη της Κω που ανήκε στην γνωστή Δωρική Εξάπολη, μαζί με την Λίνδο, την Κάμειρο, την Ρόδο, την Κνίδο και την Αλικαρνασσό. Τον 5οαιώνα κατελήφθη από τους Πέρσες άλλα μετά την ήττα τους πέρασε στην Αθηναϊκή Συμμαχία. Στην Κω γεννήθηκε το 460 π.Χ. ο Ιπποκράτης, ‘ο πατέρας της ιατρικής’, που ίδρυσε την πρώτη ιατρική σχολή. Το 357 π.Χ., οι κάτοικοι του νησιού έχτισαν προς τιμή του Ασκληπιού (θεού της ιατρικής και της υγείας) το Ασκληπιείο, ένα από τα γνωστότερα θεραπευτήρια της αρχαιότητας. Το 366 π.Χ. ιδρύθηκε η πόλη της Κω και γνώρισε μεγάλη ακμή μέχρι τον καταστροφικό σεισμό τον 6ο μ.Χ. αιώνα. Το 336 π.Χ. το νησί περιήλθε στην κυριαρχία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ενώ μετά τον θάνατο του πέρασε στο βασίλειο του Αντιγόνου και έπειτα των Πτολεμαίων. Το 130 π.Χ. καταλήφθηκε από τους Ρωμαίους.
Νεότερη Ιστορία: Κατά την Βυζαντινή Περίοδο το νησί γνώρισε ακμή αλλά και συχνές επιθέσεις. Το 1315 το νησί περιέρχεται στην κυριαρχία των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννου της Ρόδου, οι οποίοι το 1552 ηττώνται από τους Τούρκους και μεταφέρονται στη Μάλτα. Η τουρκική κατοχή διαρκεί μέχρι το1912. Τότε η Κως καταλαμβάνεται από τους Ιταλούς, ενώ τελικά ενώνεται με την υπόλοιπη Ελλάδα το 1948.
|
 θΡΗΣΚΕΙΑ |
|
|
Αρχαίοι θεοί:
Στην Κω λατρεύονταν κυρίως η Ήρα, ο Απόλλων, η Άρτεμις, η Αφροδίτη, η Δήμητρα , ο Διόνυσος και ο Ηρακλής. Ιδιαίτερα λατρευόταν ο Ασκληπιός.
|
|
 ΑΓΙΟΙ |
|
Πολιούχος της Κω είναι ο Άγιος Νικόλαος. Άλλοι άγιοι που τιμώνται στο νησί και προς τιμή των οποίων γίνονται πανηγύρια, είναι οι Άγιοι Απόστολοι (30 Ιουνίου), ο Άγιος Ιωάννης (29 Αυγούστου), ο Άγιος Νικήτας (15 Σεπτεμβρίου), ο Άγιος Δημήτριος (26 Οκτωβρίου), ο Άγιος Γεώργιος (23 Απριλίου), ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος (8 Μαΐου), η Αγία Παρασκευή (26 Ιουλίου) και βέβαια η Παναγία (15 Αυγούστου και 8 Σεπτεμβρίου)
|
 ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ |
|
|
Παρακαλούμε προσεύχεστε για
- τη διάδοση του μηνύματος της Αγάπης και της Σωτηρίας του Θεού
- περισσότερους εργάτες του Ευαγγελίου
|
 ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ |
|
Μέρη που αξίζει να επισκεφθείτε:
- Το Ενετικό κάστρο των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννου που χτίστηκε τον 15ο αιώνα.
- Τον πλάτανο του Ιπποκράτη.
- Το τζαμί του Γαζί Χασάν που χτίστηκε το1786.
- Το Ασκληπιείο: χτισμένο σε διαφορετικά επίπεδα που συνδέονται με σκάλες.
- Τα ερείπια της αρχαίας πόλης και της αγοράς που αποκαλύφθηκαν με τον ισχυρό σεισμό του 1933.
|
 ΓΙΟΡΤΕΣ |
|
Τον Ιούλιο και τον Αύγουστο γίνονται τα ‘Ιπποκράτεια’, που περιλαμβάνουν εκθέσεις τέχνης, θεατρικές παραστάσεις, διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις καθώς και παραδοσιακά γλέντια. Συχνά γίνεται αναπαράσταση του όρκου του Ιπποκράτη στο Ασκληπιείο.
Στα διάφορα χωριά γίνονται πανηγύρια, κυρίως το καλοκαίρι, ανάλογα με την εορτή του εκάστοτε αγίου της κάθε περιοχής. Σε πολλά από αυτά σερβίρεται γίδα βραστή που προσφέρουν οι ντόπιοι κτηνοτρόφοι. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το πανηγύρι του Αγίου Γεωργίου (23 Απριλίου) στο Πυλί κατά το οποίο γίνονται αλογοδρομίες.
Εκεί επίσης στις 23 Ιουνίου στη γιορτή του Άη Γιάννη του Κλήδονα τηρείται το έθιμο του κλήδονα, παράδοση με αρχαίες ελληνικές ρίζες, το οποίο υπάρχει σε όλη την Ελλάδα.Την παραμονή της γιορτής δύο ανύπαντρες κοπέλες φέρνουν από μια πηγή το ‘αμίλητο νερό’ το οποίο στη συνέχεια αδειάζουν σε ένα δοχείο σκεπασμένο από μυρτιές και δάφνες, και όλες οι κοπέλες ρίχνουν μέσα κάποιο αντικείμενο. Το δοχείο αυτό το αφήνουν έξω όλη νύχτα. Το άλλο πρωί μια ηλικιωμένη βγάζει τα αντικείμενα ένα ένα, ενώ μια άλλη απαγγέλλει ένα δίστιχο σαν μαντεία για το γάμο της κάθε κοπέλας.
|
 ΠΗΓΕΣ |
|
|
Τουριστικοί Οδηγοί: Μπλε Οδηγός
www.in2greece.com
http://www.greektravel.com/greekislands/kos
http://www.agn.gr/hellas/dodecan/kos.asp
http://www.greekislands.com/kos/
Books: The Blue Guide
www.greektravel.com
|
|
|
 |
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
